دوری از خاتون عشق        درد سنگینی داره

رفت و اما چی بگم            دنیا خاکستری شد

دل شکسته در غمش        مرغکی بستری شد

حالا ای همسفرا               او کجا و من کجا؟

غمه دنیا مال من               خوشیاش ماله شما

من با این حسرت و آه         من با آوار بلا

اشک دنیا ماله من             خنده هاش ماله شما

اونکه با خوب و بدم             منو دوست داشت دیگه رفت

تا جدا بودم از اون               چشم به در داشت دیگه رفت

آخه ای سنگ صبور باز تحمل؟؟چه جوری؟

                                                        با قد خم شده ام تاب مشکل چه جوری؟

آخه ای خاتون عشق،بعد تو با کی بگم؟

                                                  واسه خوب و واسه بد ،گوش به حرف کی بدم؟

دیگه ای سنگ صبور،واسه من اشکی نریز

                                                      آخه اون خاتون عشق بر نمی گرده عزیز

من و بغضه بی کسی ،مونده در غربت شب

                                                       رفته تا عمق عذاب،خسته خواب و تشنه لب

روی زخم سینه ام ،آخه ای خاتون عشق

                                                      تو بیا به خواب من،نقش چشمات و بکش

......................................................................................................................................................

شاید بگی بی وفام،حق داری!

ولی میخوام تا آخره عمر واست بنویسم،اشک بریزم و حسرت بخورم.

میخوام خوشی رو به خودم حروم کنم

دوست دارم عمرمو با عشقه تو تموم کنم

میخوام واست بمیرم،واسه بغضت،واسه اشکات.............

منو ببخش

تو رو قسم بذار برم       دیگه نوازشی نکن

با دو تا چشم پر گناه      از دلم خواهشی نکن

از سر رام برو کنار           اشک چشامو در نیار

فقط میگم اینو بدون        نگو به من دیگه بمون

واسه این دله شکسته نمونده دیگه راهی

                                                   واسه این قلب خسته نمونده سر پناهی

نه آشیون نه خونه،نه این دله دیوونه

                                                    واسه موندن ندارم سر سوزن بهونه

تو رو قسم بذار برم              حالا که خشک و پرپرم

اگرچه غرق حسرتم               همینه راهه آخرم

از سر رام برو کنار           اشک چشامو در نیار

فقط میگم اینو بدون        نگو به من دیگه بمون

 نگو به من بمون            گذشته آب از سرم

نه خواهشی نکن           در این وداعه آخرم

عمره عشقه من و تو دیگه تمومه

                                   زندگی پیشه تو راست راستی حرومه

دلخوشیم پیشه تو،تو بگو کدومه؟

                                           زندگیم حرومه،دلخوشیم کدومه

اونچه ریخته شد پیشه تو آبرومه

                                         دوری از تو و عشقت آرزومه

جاده ی سیاه غصه روبرومه

                                          زندگیم حرومه،دلخوشیم کدومه

منو ببخش

الان بعد از چند سال تازه میفهمم که عشقو خوب نشناختم

آره تو راست گفتی

من هیچوقت عاشق نبودم           ۵سال زمانی نیست

من عاشق نیستم.عشق مقدسه٬فقط یه عاشق حق داره اسمه اونو به زبون بیاره

من چی میفهمم از عشق!!!!

من فقط چند سال اشک ریختم٬ ۲ بار خودکش کردم و زندگیم و به پات باختم

فقط چند سال به یاد تو زنده بودم و نفس میکشیدم٬واست جونم و میدادم

اما اینا مگه عشقه؟

تو راست میگی!    من هیچوقت عاشق نبودم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

تو از دردی كه افتادست بر جانم چه می دانی؟
دلم تنها تو را دارد ولی با او نمی مانی
تمام سعی تو كتمان عشقت بود در حالی
كه از چشمان مستت خوانده بودم راز پنهانی
فقط يك لحظه آری با نگاهی اتفاق افتاد
چرا عاقل كند كاری كه بازآرد پشيمانی؟

                 دوستت دارم                                                                  دوستت دارم

                                    دوستت دارم                         دوستت دارم

                                                       دوستت دارم

                                     دوستت دارم                        دوستت دارم

                   دوستت دارم                                                            دوستت دارم

دوستت دارم                                                                                                  دوستت دارم

یه نکته ای به نظرم اومد میخوام بگم

من تو آپ جدید یه شعر از وحشی بافقی گذاشتم

با چند تا از دوستان ساعتها روی اون شعر بحث میکردیم      از لحاظ زیبایی

ولی حتی یه نظر هم درباره اون شعر برام نیومد که برام خیییلی جالب بود

شاید واسه همینه که هر خواننده ای به خودش اجازه خوندن اراجیف رو میده

چون ما فرق شعر خوب و بد و نمیدونیم

                                              تو روزگار بی کسی   یه عمره که در به درم

 حتی صدای نفسم  میگه که توی قفسم

                                            من واسه آتیش زدنه یه کوله بار شب بسم

دلم گرفته....................

منو به بازی می گیرن عقربه های ساعتم

                                               برگه ی تقویم میکنه لحظه به لحظه لعنتم

آهای زمین!! یه لحظه تو نفس نزن

                                    نچرخ تا آروم بگیره یه آدمه شکسته تن

 هر شب وقتی تنها میشم

                               حس میکنم پیش منی

دوباره گریم میگیره  

                         انگار تو آغوش منی

                                        قول و قرارمون یکی .............حال و هوامون یکی بود

دعا کنید بمیرم

                               دیگه باید خواب ببینم دستات توی دست منه

اما بدون با عکس تو این روزا رو سر میکنم 

                                           خیلی بدی کردی به من محاله من رهات کنم

کدوم گلایه من بگم یه عالم از تو دلخورم       

                                          تو فکر هیچی و نکن من غصه هات و میخورم

بازم خدا دل منو برای غم نشونه کرد

                                      توهم برو مثل همه تنهام بذار و بر نگرد

اما هنوز من چشم به درم نیستی بی تومن در به درم

                        نیستی ببینی که بی تو تنهام .................

خیلی دلم گرفت ازت دیگه سراغمو نگیر

                                          فقط یه عکس ازت دارم بیا اینم ازم یگیر

یه روز میفهمی قدرمو اما نمیدونی کجام

                                          بمیرم واسه غربتم محاله اون ورا بیام

یه عالم بغض تو گلوم یه آهه سردی تو صدام

                                          مهمون نوازی این نبود خاک خدا دارم میام

 من که دیگه دارم میرم نگی رفت و حرفی نزد

                                            خدا نگهدارت باشه گرچه دلم رنجید ازت

یادت بیاد حرفای منو لبهای تو اشکای منو

                                         آخه برات من چیکار نکردم زجرم میدادی دعات میکردم

چه شبها من غصه هات و خورد

                                            تو تب میکردی برات میمردم

                                                             یادت میاد من همونی هستم.....................

قصه ی بی سرو سامانی من گوش کنید             گفت و گوی منو حیرانی من گوش کنید

شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی                 سوختم،سوختم این راز نهفتن تا کی

روزگاری منو دل ساکن کویی بودیم                   ساکن کوی بت عربده جویی بودیم

عقل و دین باخته،دیوانه رویی بودیم                   بسته ی سلسله ی  سلسله مویی بودیم

اول آن کس که گرفتار شدش من بودم                 باعث گرمی بازار شدش من بودم

عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او               داد رسوایی  من،شهرت زیبایی او

بس که دادم همه جا شرح دل آرایی او               شهر پر گشت،ز غوغای تماشایی او

این زمان عاشق سر گشته فراوان دارد               کی سر برگ من بی سرو سامان دارد؟؟

                                                       وحشی بافقی

خیلی سخته،از این دنیا بیزار باشی و زندگی کنی.

آره،میخوام بگو از دنیای شما متنفرم.از این دنیایی که یکی داره تو اون جون میده،ولی هیچ کس نیست که به دادش برسه.

از دنیای شما بیزارم،دنیایی که باید با در و دیوار درد دل کرد  ،دنیایی که سهم عاشقا مرگه!

دل من که مرد!ولی این رسمش نبود،گناه من فقط این بود که واسه کسی جون میدادم و مثل شما فقط عاشق خودم نبودم.

کی میگه مرده نفس نمی کشه؟          کی میگه نبضه جسد نمیزنه؟

                            ببین اون مرده چقدر شکل منه

اشکی که هنوز رو چشامی               شعری که هنوز رو لبامی

                                 بغضی که هنوز تو صدامی

رفتی دیگه دارم میمیرم                     ببین بی تو چقدر حقیرم

                                 نرو اگه بری میمیرم

رفتی و بعد تو چه زجری کشیدم             هنوز تار موت و به دنیا نمیدم

تورو به خاطراتمون تو منو بی خبر نذار

                                               تو رو به اشکمون قسم منو چشم به در نذار

باشه میرم از پیشت خداحافظ عشق من

                                                    ببخش روی نامه هام باز چکیده اشک من

دلت موندنی نبود                خدحافظ عشق من

تسلیت                                                   جای رد پات و من نیستی و بوسه میزنم

تسلیت قلب صبورم،دیگه اون دوست نداره    

تسلیت                                                      سهمه اون یه عشق تازه،سهم تو طناب داره

بسه اشکاتو نگهدار غمه تو یکی دوتا نیست

                                                   پا نذار روی غرورت،جای اون به زیر پا نیست   

جلوی راهمو نگیر نزار ازت بیزار بشم

صلاحمون اینه غزل باید برم سفر کنم

طاقت اشکاتو ندارم تو رو خدا بزار اروم بگیرم

خدا نخواست قسمت اینه که من تو رو تنها بزارم

تو رو خدا گریه نکن این قدر نگو نرو نرو

دست از سرم بردار و این قدر نگو نرو نرو

این جوری بیتابی نکن الهی از دستت خلاص بشم

خدا نگهدارت باشه باید برم باید برم

حالا حرفای منو گوش کن اخه زبون خودم دیگه کار نمی کنه مجبورم این جوری حرف

بزنم گلم تو به بزرگیت ببخش.بخون:

      ... تو هم

      رفتی

      میخواستی با تمام وجود رفتنت را حس کنم

      احساس کردم

      .......

      حالا تو در دو دست قصه های

       و

       سراغی از خاطرات نمی گیری

       و من

      در انسوی تنهایی .کاش ها روی هم انبار میکنم

       اگر صحبت از غریبی وغربت است

       من هم بدون تو غریبم

       ...........

       اشکهایم را پاک میکنم

       وچشم هایم را میشویم

       نه برای اینکه جور دیگر ببینم

       ..

        میخواهم دیگران مرا جور دیگری ببینند

        .............

        افکارم از جنس بریده گی اند ،

        و حرف هایم مزه ی زهر مار می دهند ؛

        دست خودم نیست ،

        دستی دستی دارم می بازم !

به من نگاه کن واسه ی یه لحظه

نگات به صد تا اسمون می ارزه

من از خدامه بکشم نازتو

یا بشنوم یک لحظه اوازتو

من از خدامه...

من از خدامه...

من از خدامه بمونی کنارم

من که به جز تو کسی رو ندارم

من از خدامه که نباشه دوری

فقط دلم می خواد بگی چه جوری

من از خدامه تو بیای پیشه من بعد اون همه درد

اون موقست که می گم خدا یه نگاهی هم به من کرد

 

عشق                                      بيداد    من

باختن                  يعني                    لحظه                 عشق

جان                          سرزمين             يعني                        يعني

زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و

قمار                                                                                    مجنون

در                              عشق يعني ...           شدن

ساختن                                                                               عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                        وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                يعني

  كودك                        مسجد

  يعني             الاقصي

عشق  من

 

نمی فهمه که من واسش می خونم

نمی فهمه که من به پاش می مونم

نمی فهمه که من عاشق شدم

نمی فهمه که قلبم مال اونه

نمی تونه تنها بمونه

نمی شه از عشق بی تو بخونه

کاش می شد دوباره چشماشو ببینم

کاش می شد دوباره دستاشو بگیرم

کاش می فهمید که بدون اون می میرم

کاش می فهمید که من چقدر دوستش دارم

 

    غم در دل من به قدرِِِ عالمه

    اما یه عالم برای من کمه

    رنگ غروبِ دل افسرده ام

    غرق سکوته وجود مرده ام

    بایَست من و غم های من

    بایَست دل تنهای من

    ای اسمان ای اسمان ستاره ای در شام من نمانده

    دست منو اخر مرا در دامن دشت جنون نشانده

    من که محبت از کسی ندیده ام من که همه خون دل رنجیده ام

    چون مرغک غمگین و دور از اشیان سر در میان بال و پر کشیده ام

    دیگر نمی یابد مرا روزی اگر بیاید

    با یاد او از گور من گل های غم بر آید

    غم در دل من به قدر عالمه

    غم های عالم برای من کمه

    رنگ غروبه دل افسر ده ام

    غرق سکوته وجود مرده ام

     بایست من و غم های من

     بایست دل تنهای من

آن روزها که در جستجویت تمام  این شهر را بدنبال تو می گشتم٬اما اثری از تو نبود....

آن روزها ٬وقتی دو عاشق را دست در دست هم با حسرت و آه نظاره میکردم٬ از تو اثری نبود.....

آن روزها٬ توان رفتن به خانه را نداشتم٬چون تحمل دیدن سرپناهی بدون تو را نداشتم......

آن روزها٬که تنهاترین بودم....غمگین ترین بودم......آن روزها که پیوسته آرزوی مرگ میکردم...

آن روزها٬چه میکردم؟ مثل دیوانه ای که انگار تمام دنیا بر سر او خراب شده است اشک می ریختم٬

اشک می ریختم٬ و چه فاجعه ایست وقتی که مردی میگرید....!

آن روزها کجا بودی؟؟؟؟؟؟

پيداست هنوز شقايق نشدي ... زنداني زندان دقايق نشدي ... وقتي که مرا از دل خود مي راني ... يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي ... زرد است که لبريز حقايق شده است ...تلخ است که با درد موافق شده است .. شاعر نشدي وگر نه مي فهميدي ... پاييز بهاريست که عاشق شده است

*********************************************************************

آیا میدونی خدا چرا بین انگشت های دست فاصله قرار داده؟؟؟ تا این که کسی که تو دوستش داری بیاد و با دستاش اون فاصله رو برای همیشه پر کنه پس بیا برای همیشه دستای منو بگیر و قول میدم که هیچوقت نزارم ترکم کنی

*********************************************************************

آيينه پرسيد که چرا دير کرده است نکند دل ديگري او را سير کرده است/ خنديدم و گفتم او فقط اسير من است تنها دقايقي چند تأخير کرده است/ گفتم امروز هوا سرد بوده است شايد موعد قرار تغيير کرده است/ آیینه به سادگیم خندید و گفت احساس پاک تو را زنجير کرده است/ گفتم از عشق من چنين سخن مگوي گفت خوابي سال‌ها دير کرده است/ در آيينه به خود نگاه مي‌کنم ـ آه!!! عشق تو عجيب مرا پير کرده است/ راست گفت آيينه که منتظر نباش او براي هميشه دير کرده است

*********************************************************************

امروز دلم دوباره شكست.... از همان جاي قبلي...! كاش مي شد آخر اسمت نقطه گذاشت تا ديگر شروع نشوي.... كاش مي شد فرياد بزنم... پايان! دلم خيلي گرفته!.... اينجا نمي توان به كسي نزديك شد! آدمها از دور دوست داشتني ترند

سال نو بر شما مبارک

امیدوارم امسال بهترین سال زندگیتون باشه

التماس دعا